ความจริง ฟิคเรื่องนี้ ถูกแต่งไว้ในบอร์ด infinitethailand
แต่ว่าวันนี้จะเอามาลงให้อ่านกันง่ายๆครับ ^^
ยังไงก็เม้นบ้างไรบ้างก็ดีนะครับ ^___________^
U. bad girl or U bad boy ?
ผม ลีซองยอล
ปกติ ผมก็มีชีวิตธรรมดา ในแบบเด็กหนุ่มโสดที่ใช้ชีวิตคนเดียวในโซล
ผมไม่ได้ต้องการอะไรนอกซะจากว่า อยากให้แม่กลับมาอยู่กับผม
แต่เพียงเพราะ ท่าน
..เลือกที่จะไปอยู่กับคนที่ท่านรัก ห่างไกลจากผมที่เลือกจะอยู่ในโซล ในบ้านหลังนี้
บ้านที่มีกลิ่นอายของความทรงจำ .. พ่อ ..
พ่อของผมจากผมไปนานมากแล้ว
ไม่แปลกที่แม่จะเลือกมีชีวิตใหม่ อะไรใหม่ๆ เก็บความสุขเพื่อหัวใจตัวเอง ต่างจากผม
ที่ไม่มีใครสามารถทดแทนพ่อของผมได้แน่นอน
ทุกๆวัน ผมใช้ชีวิตคนเดียว ด้วยความชิน
แต่วันนี้ วันนี้! ไม่ใช่เรื่องที่ผมควรจะชินซะแล้ว
“อีกสองชั่วโมงจากนี้ หลานของน้าจะไปยืนอยู่หน้าบ้านซองยอล
เขาจะไปอยู่กับซองยอล อยู่กันดีๆนะหลานรัก น้าอยากให้หนูมีเพื่อน สู้ๆจ๊ะ .”
ผมปิดมือหน้าจอมือถือหลังจากเปิดอ่านกล่องข้อความเป็นรอบที่เท่าไหร่ไม่รู้หลังได้รับมัน
นั่งกุมขมับ ข้อความแปลกๆของน้า
ทำให้เส้นสมองของผมกอดกันกดดันเส้นประสาทสมองผมให้ปวดตุ๊บๆ
“ให้ตายเหอะน้ากำลังคิดอะไรของน้า!”
ผมรู้เรื่องของท่านไม่มากนัก
รู้แต่เพียงหลังจากแม่ตัดสินใจไปแต่งงาน
ผมก็ถูกส่งไปให้เพื่อนรักของแม่ดูแลตั้งแต่สิบขวบ รู้เพียงว่าท่านทำธุรกิจและมีหลานสาวคนเดียว
เพราะท่านไม่อาจมีลูกได้ท่านจึงเลี้ยงลูกของน้องชายท่านราวลูกตัวเอง
แน่นอนฐานะของท่านไม่ต้องพูดถึง เกินกว่า คำว่า
ดีมากมากๆๆๆ ..
ผมเคารพการตัดสินใจของท่านเสมอ
แต่เรื่องนี้มันเป็นเรื่องที่ผมรับไม่ได้เลยจริงๆ ที่จู่ๆ
จะให้ผมมาอยู่กับ ยัยผู้หญิงเย็นชาคนนั้น!! พระเจ้า!!
การที่ผมขอออกจากบ้านนั้นมาอยู่คนเดียวจนอายุเท่านี้ มันมีความหมายอะไรใช่ไหมเนี่ย! ว๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
!!
“ตืดดด
ตืดดดดด ตืดดดดๆ”
ในขณะที่ผมวิ่งวกวนทึ้งหัวตัวเองวนไปมาในห้อง
ผมก็ต้องหยุดหันไปมองประตูห้องตัวเองด้วยสายตาอาคาด ทั้งที่ประตูไม่รู้เรื่องอะไร ผมรู้ว่าคนที่มายืนอยู่ ณ ตอนนี้ คงไม่ใช่ใคร
ถ้าไม่ใช่ลูกสาวสุดรักของคุณน้า
“คุณหนูคิม”
ผมยืนนิ่งไม่เปิด
การเงียบของผมทำให้เสียงออดหน้าประตูห้องผมยิ่งดังมากขึ้นๆ
“ว๊ากกก เธอจะกดเอาโล่รึไงห๊ะ!
“
ในที่สุดผมก็เปิดประตูออกไปอย่างหัวเสีย ผมเงยหน้ามองร่างของคนที่อยู่ตรงหน้าประตู
ผมนิ่งอึ้งไป ..
จมูกของเธอยังเรียวสวย ดวงตาเรียวรีกับริมฝีปากอมชมพูเปลี่ยนไปเล็กน้อย
แต่ความนิ่งเงียบเข้าใจยากยังคงมีเหมือนเดิม หน้าของเธอเกลี้ยงใส เธอสวย ..
ผมมองต่ำลง หากทว่า .. รูปร่างของเธอ ... ทำไม ? หรือ่านเป็นเพราะเสื้อผ้าที่เธอใส่
เธอใส่เสื้อผ้าผู้ชาย
ตกลงยัยนี้เป็นทอมใช่ไหม ???
พลึบๆ .
“ว๊าก ! ทำอะไรของเธอเนี่ย
”
ผมยกมือขึ้นจัดทรงผมตัวเอง เพราะเมื่อไม่กี่นาทีที่ผมไม่ทันตั้งตัว
มือเรียวยาวของเธอ ได้ขยุ้มมันไปมา ผมมองเธอแววตาดุไม่พอใจ
“ ดึงผมแมว - -”
ดูเหมือนสายตาอาคาดของผม หาได้ทำให้เธอไขว้แขวไม่ เธอตอบผมด้วยแววตาและริมฝีปากนิ่งเรียบ
ก่อนที่จะเดินเข้าไปในห้องผมอย่างถือวิสาสะ !
“หยุด! ใครอนุญาตให้เธอก้าวเข้าไปในห้องฉัน
”
ผมคว้าเข้าที่ข้อมือของเธอ พยายามบีบแรงๆ
แต่น่าแปลกทำไมผมถึงบีบได้ไม่แรงเท่าที่ตั้งใจให้เธอกลัวผม
อีกทั้งเธอยังหันมามองผมด้วยสีหน้านิ่งเรียบไร้ความรู้สึกทุกข์ร้อน
ก่อนจะแกะมือผมออก
แล้วเดินไปวางกระเป๋าเสื้อผ้าตัวเองจัดเสร็จสรรพในตู้เสมือนห้องนี้เป็นห้องตัวเอง
นี่!!
ผมจ้องมองภาพตรงหน้าจิ๊ปากด้วยความหงุดหงิด
“
ฉันไม่รู้ว่าเธอคิกยังไงนะ แต่เธอเป็นผู้หญิงไม่ควรอยู่ห้องเดียวกับฉัน
เธอควรไปเช่าห้องพัก และฉันไม่ตกลงให้เธออยู่ที่นี่”
ผมพูดขึ้นกอดอกมองไปที่ คิมมยอง ได้ผล
ร่างที่สนใจจัดแขวนเสื้อผ้าตัวเองเข้าตู้หันมามองผม
“เข้าใจแล้วก็เก็บของเธอ
ออกไปซะ”
ผมไม่ได้ใจร้ายกับผู้หญิง เพียงแต่ผมมีความเป็นสุภาพบุรุษพอหรอกนะ ถึงผมจะไม่ชอบเธอก็เถอะ
“ฉันทำตามคำสั่งแม่เท่านั้น”
ปากบางๆพูดแค่นั้น
แล้วหันไปจัดต่อ
ผมมองจ้องจนรู้สึกว่าลูกตาคมๆของผมจะหลุดออกมาด้วยตัวเอง
อยากจะไปกระชากร่างบางกร่องแกร่งนั่นให้ออกไปจากห้องจริงๆ
“แต่ฉันไม่เอา ”
“ก็ไม่ต้องสนใจฉันสิ
ฉันจะอยู่ที่นี่ ตามคำสั่งแม่ของฉัน ”
เป็นประโยคแรกที่เธอพูดออกมาเยอะกว่าประโยคอื่น เธอเดินผ่านผมไปพร้อมผ้าขนหนู เดินตรงไปที่ห้องน้ำ ทำไมยัยนี้ถึงรู้สัดส่วนทุกอย่างในห้องผมกันนะ
ผมเก็บความสงสัยเอาไว้ในใจ ได้แต่เพียงมองตามไปอย่างขัดใจ
“ทำอะไรไว้ให้กินด้วย อุ่นนมด้วยต้องกินก่อนนอน เพื่อสุขภาพ”
เธอหยุดพูดก่อนที่จะเข้าไปในห้องน้ำ
ห๊ะ! ผมต้องทำตามงั้นเหรอ
? ไม่ ผมไม่ทักมันแน่!!
“ไปทำ ถ้านายอยากหลับอย่างสบายในคืนนี้ลีซองยอล”
ร่างบางๆเปิดประตูออกมาพูดกับผมด้วยสีหน้าเรียบก่อนกระตุกยิ้มมุมปากหันกลับไปอีกครั้ง ผมได้ยินเสียงเปิดน้ำอาบ
พระเจ้า!! นี้ผมกลัวคำขู่ของผู้หญิงคนนี้เหรอเนี่ย!!
“ชั้นบอกว่าให้นายเปิดผ้าห่มซองยอล”
“ไม่ เอามันออกไปยัยโครงกระดูก
ยัยมารร้าย เธอบ้ารึไง ผู้หญิงอะไรจับจิ้งจก!! ว๊ากกก”
“ถ้าไม่เปิดฉันจะเอามันยัดเข้าไปในผ้าห่ม”
“”ว๊ากกกก”
เส้นขนอ่อนๆตรงแขนผมไม่สิ
ทั่วทั้งตัวผมลุกชันอย่างพร้อมใจ ไม่น่า
ยัยนั้นจะยังวิปริตจับจิ้งจกมาแกล้งเราอยู่เหรอ นี่มันคอนโดนะ
จิ้งจกจะมามีได้ยังไงกัน
“ ในกระเป๋าของฉันมีจิ้งจกสี่ห้าตัว มันตามฉันมาอยู่เป็นเพื่อนนายน่ะซองยอล”
เสียงยัยปีศาจดังออกมาจากในห้องน้ำกึ่งสะใจและรู้ทันความคิดผม
ผมสะดุ้งโหยง ถอยกรูดห่างกระเป๋าใบนั้นทันที
พระเจ้า! ยัยนี้ชั่วร้ายจนโตเลยใช่ไหม ?
- ติดตาม -
